PMT is een unieke vorm van therapie die de verbinding tussen lichaam en geest benadrukt. Het combineert praten met het doen van lichamelijke activiteiten, zoals beweging, sport en spel. Het helpt mensen om hun emotionele welzijn te verbeteren en meer balans in hun leven te vinden.

Wat PMT zo bijzonder maakt, is dat het zich richt op het verkennen en begrijpen van mijn eigen lichaamssignalen en de manier waarop mijn emoties zich daarin weerspiegelen. Door middel van bewegingsoefeningen, ademhalingstechnieken en andere lichaamsgerichte activiteiten leer je om beter te luisteren en naar je eigen behoeften en grenzen.

PMT helpt ook bij het omgaan met stress en het verwerken van traumatische ervaringen. Het stelt je in staat gesteld om negatieve patronen te doorbreken en gezondere copingmechanismen te ontwikkelen. Mensen voelen zich sterker, veerkrachtiger en hebben meer controle over hun eigen leven.

Als je op zoek bent naar een therapeutische benadering die je helpt om jezelf beter te begrijpen en in balans te komen, raad ik je zeker aan om PMT eens te proberen. Het is een avontuurlijke reis naar zelfontdekking en heling!

Heb je ooit PMT geprobeerd? Ik zou graag je ervaringen horen! Deel je gedachten hieronder en laten we een open gesprek voeren over de kracht van Psychomotorische Therapie. 💪❤️

Heb je eens van de krachtige combinatie van coaching en beweging gehoord? Deze manier kan je helpen om je doelen te bereiken en de beste versie van jezelf te worden. 💪🌟

Coaching is een geweldige manier om jezelf te ontwikkelen, je mindset te versterken en obstakels te overwinnen. Het helpt je om helderheid te krijgen over je doelen en biedt ondersteuning en begeleiding tijdens je reis naar succes. En wanneer je coaching combineert met beweging, ontstaat er iets magisch! 😁

Beweging is niet alleen goed voor je fysieke gezondheid, maar het heeft ook een enorme impact op je mentale en emotionele welzijn. Het kan stress verminderen, je stemming verbeteren en je energieniveau verhogen. Door te bewegen krijg je letterlijk in beweging wat er in je leven vastzit, en dat opent deuren naar groei en transformatie.

Wanneer je coaching en beweging samenbrengt, creëer je een krachtige synergie. De coaches van krachtpatsers kunnen je helpen bij het stellen van realistische doelen, het ontwikkelen van een plan van aanpak en het overwinnen van obstakels die je misschien tegenkomt. En door te bewegen, krijg je de energie, veerkracht en focus die nodig zijn om die doelen daadwerkelijk te bereiken.

Dus waarom zou je het niet eens proberen? Bij krachtpatsers hebben we Hilde Does als beweegcoach en Juliëtte van Eeten als psychomotorische therapeut (i/o). Samen kunnen coaching en beweging je helpen om je volledige potentieel te benutten en een leven te leiden waar je van droomt.

Twee keer per week kan je in een groep een les kracht&core meedoen. En dat doen we niet zo maar, want core-training is essentieel voor een sterk lichaam.💪✨

Onze “core” verwijst naar de spieren in onze buik, rug en bekkengebied. Een sterke core is de basis voor een goede houding, stabiliteit en functionele bewegingen. Het is niet alleen belangrijk voor atleten, maar voor iedereen die een actieve en gezonde levensstijl nastreeft.

1️⃣ Sterke, stabiele romp: Core-training richt zich op het versterken van de spieren rond je buik, rug en bekkengebied. Door deze spieren te trainen, verbeter je je stabiliteit en verlaag je het risico op blessures. Een sterke kern ondersteunt je tijdens dagelijkse activiteiten en sportieve prestaties.

2️⃣ Verbeterde houding: Een sterke core helpt bij het handhaven van een goede houding. Het vermindert de kans op rugklachten en helpt je rechtop te staan en te zitten met meer stabiliteit en zelfvertrouwen.

3️⃣ Functionele bewegingen: Onze core is betrokken bij bijna elke beweging die we maken, van het tillen van boodschappentassen tot het gooien van een bal. Door je core te trainen, verbeter je je algehele functionaliteit en prestaties in verschillende sporten en dagelijkse activiteiten.

4️⃣ Krachtige buikspieren: Core-training is geweldig om die felbegeerde buikspieren te ontwikkelen. Het versterkt niet alleen je rechte en schuine buikspieren, maar ook je dieper gelegen spieren, zoals de transversus abdominis, die je taille slanker maken en je core-kracht verbeteren.

5️⃣ Variatie en uitdaging: Er zijn talloze oefeningen die je kunt doen om je core te trainen, zoals planken, sit-ups, Russian twists en nog veel meer! Deze variatie zorgt ervoor dat je core-training leuk en uitdagend blijft.

Loopt jouw kind vast? Kan hij / zij niet lekker meekomen? Mag jouw kind wat weerbaarder, zelfverzekerder of gewoon vrolijker zijn? Ook als je kind kampt met agressie, is psychomotorische therapie (PMT) een mogelijkheid. Voor jongeren is het soms moeilijk om hun emoties, gevoelens en gedachten onder woorden te brengen. Met PMT hoeven ze niet te praten, maar ervaren en leren ze spelenderwijs. Hierdoor voelt de therapie niet als therapie en heeft jouw kind vooral veel plezier en leert tegelijkertijd ook nog een heleboel. 

PMT is een gespecialiseerde vorm van therapie die zich richt op het stimuleren van de ontwikkeling van jongeren door middel van spel, beweging en lichaamsgerichte activiteiten. Het combineert elementen van psychologie, bewegingswetenschappen en pedagogiek om jongeren te helpen hun motorische vaardigheden te verbeteren, zelfvertrouwen op te bouwen, emoties te reguleren en sociale vaardigheden te ontwikkelen.

Hoe werkt het? PMT’ers werken nauw samen met de jongeren om hun individuele behoeften en uitdagingen te begrijpen. Ze creëren een veilige en ondersteunende omgeving waarin ze kunnen experimenteren, ontdekken en groeien. Door middel van spel, beweging en gerichte oefeningen worden deze jongeren gestimuleerd om hun zintuigen te gebruiken, hun lichaam te verkennen en nieuwe motorische vaardigheden te ontwikkelen. De therapeut observeert het gedrag en de reacties van de jongere en past de interventies aan op basis van de individuele behoeften en doelen.

De invulling van het traject wordt op maat gemaakt, de lengte van het traject hangt af van de hulpvraag.

Benieuwd naar meer? Of heb je hier vragen over? Ik kom graag met je in contact.

En nee. Ik heb het niet over je verjaardag. Maar over andere belangrijke momenten in je leven: momenten die het vieren waard zijn. Iets wat je succesvol hebt afgerond, een eerste stap die je gezet heb richting een gezonde leefstijl. Vier jij dat?

Ik niet.

Afgelopen jaar heb ik, ondanks deze bizarre tijd, heel veel te vieren gehad. Het loopt lekker. Doelen die ik stel, behaal ik. Mensen weten me te vinden: krachtpatsers is een succes. Mijn business coach Inge Schrier (ja, ik heb een hele toffe coach. Kijk eens op haar site) helpt mij hierbij. Samen bepalen we nieuwe doelen. Regelmatig vraagt ze aan me: “Ga je het nog wel even vieren?” Ik moet er altijd om lachen, zeg dat ik het zal proberen, maar dat het waarschijnlijk niet gebeurt. En 9 van de 10 keer klopt het ook. Ik vier mijn successen niet.

Hoe zit dat? Waarom niet? Vier jij je successen? De vraag die laatste bij mij rees was: ja, maar hoe vier je het eigenlijk? ‘Iets vieren’, voelt voor mij niet als iets dat je kan afvinken. Als in: ik drink een glas champagne, ik vink het af: het is gevierd. Blijkbaar werkt deze voor mij niet. Ik heb ook een spaarpotje: ik geef mezelf telkens 1 euro als ik vind dat ik die dag iets gedaan heb, wat mij verder heeft gebracht. Wat goed is gegaan. Er staat inmiddels flink wat geld op. Maar uitgeven doe ik maar niet. Ik ‘vier’ het niet.

Kan ik het wel?

Afgelopen zaterdagochtend gaf ik een outdoor-training voor 14 man. Ze waren allemaal druk in de weer, de sfeer zat er goed in. Er werd flink gesport. Op dat moment besefte ik: dit heb ik voor elkaar gekregen. Maar dat lukte mij pas toen ik het letterlijk van een afstand bekeek en iedereen zo bezig zag. In dat moment ‘zakken’, kost moeite en tijd. Je hebt uit je hoofd te gaan en te voelen. Stil staan. Beseffen wat je bereikt hebt.

En misschien heb ik dat op dat moment wel gevierd. Stilletjes in mijzelf. Zonder champagne en zonder slingers. En is vieren niet per se iets wat je doet, maar wat je voelt.

“Laat je zusje mee spelen, ook al is het voor spek en bonen.”
“Je mag mee doen, maar dan doe je mee voor spek en bonen.”

Ik heb dit vroeger vaak te horen gekregen. Ik heb 2 oudere broers en ben ook close met mijn neef en nicht, die beide ook ouder dan ik zijn. Ik wilde altijd graag met de grote ‘jongens’ mee doen. Maar mocht dat niet. Ze vonden mij veel te jong en te stom. Als mijn broers gingen voetballen, ging ik voor hun voeten lopen met mijn loopkarretje. Ik vond het zo interessant. Zij heel irritant.

Onlangs ben ik erachter gekomen dat ik deze belemmerende overtuiging nog bij mij draag. Ik wil graag met de grote jongens mee doen, en moet heel erg mijn best doen om erbij te horen. Maar ik zal altijd ‘voor spek en bonen meedoen.’ In mijn liefdesrelatie en relatie met vrienden heb ik hier nog regelmatig last van (ik hoor er niet helemaal bij), maar ook in mijn onderneming: ik ben nog een kleintje. En ik doe nog niet helemaal mee.

Wat onzin is natuurlijk.

Maar het is fascinerend wat zo’n gedachte voor effect heeft hoe je naar jezelf kijkt, hoe je jezelf wegcijfert. Want niemand anders doet het: jij doet het allemaal zelf. Ik hou mezelf figuurlijk klein en leef met de gedachte dat ik altijd voor spek en bonen mee doe. Niemand die het de laatste 20 jaar nog tegen mij gezegd heeft (misschien wel langer, maar dat weet ik niet zeker.). Ik hou die gedachte zelf in stand, ik hou zelf vast aan die waarheid. Wat geen waarheid is.

Beseffen dat je deze belemmerende overtuiging hebt, is de eerste stap. Het besef. En zien dat je die gedachte hebt en er van een afstand naar kijken. En vooral: inzien dat-ie niet waar is. Dat is de eerste stap naar vrijheid. Naar genezing.

Spek en bonen, dat was vroeger. Nu ben ik die grote jongen, en speel ik wel degelijk mee.

Eerste deelnemers ronden krachtpatser-programma succesvol af: een fysieke, mentale en emotionele training om je zelfvertrouwen te vergroten.

Afgelopen januari was het zo ver. De eerste ronde van het krachtpatser-programma ging van start. Een (fysieke) training met als doel: ‘vergroot je zelfvertrouwen.’ Het bleek een doorslaand succes.

Voor deze training vond ik 6 proefpersonen die deze pilot wilden ondergaan. 6 totaal verschillende mensen, de leeftijd ging van twintigers tot veertigers, van man tot vrouw, van full-time job tot thuis met een burn-out. Het had niet beter kunnen zijn. Doordat het zo’n gemêleerde groep was, leerde ik precies voor wie het programma was. Leerde ik precies bij wie het wel aansloeg, waarom en bij wie niet en waarom niet.

Deze 6 helden zijn 6 weken met mij en de rest opgetrokken. Elke training begon fysiek waarbij 1 onderwerp centraal stond:

• lichaam leren voelen
• grenzen aangeven
• power posing
• verantwoordelijkheid nemen.

Naast dat iedereen een zeer intensieve fysieke begeleiding van de trainer kreeg, de trainingen waren met duo’s op 1 trainer, kreeg ook nog eens iedereen 2 persoonlijke gesprekken. Een intake, hoe sta je in de wedstrijd? En een evaluatie? Wat ging goed, wat niet? Wat moet anders?

De gedachte achter dit programma is dat het lichaam de sleutel tot antwoorden is. Door middel van beweging en sport schakelen we het denken uit en gaan we voelen en ervaren. Het bleek voor sommigen een doorbraak. Jaren van therapie leverde niets op, ze gingen bewegen en bam: er gebeurde iets. Het lichaam blijkt de sleutel tot succes. De beweging en de oefeningen zijn niet alleen maar fysiek. Er zit iets achter. Als trainer ontlok je gedrag, gedrag om mensen iets in te laten zien. Om een doorbraak te creëren. Natuurlijk, een stuk rennen leegt je hoofd, maar wat als je een opdracht krijgt? Hoe ga je er dan mee om? Een opdracht die gericht is op het vergroten van je zelfvertrouwen. Wat doet dat met je? En welk gedrag valt je op? In de trainingen regent het kwartjes. Maar ook later nog als we gezamenlijk (via zoom dit keer) de trainingen nabespreken. Ervaringen delen, elkaar helpen en herkenning bij anderen hebben, zorgt voor verbinding. Hierdoor was ook juist diegene die het groepsverband eigenlijk niets vond, al snel ook iemand die zich kwetsbaar opstelde. De groep ving haar op.

Bij de trainingen komt ook een deel theorie kijken, theorie die je, als het goed is, in de praktijk hebt ervaren. Want als het gaat om power posing: wat vertel je tegen jezelf? Wie is dat stemmetje in je hoofd? En als het gaat om je grenzen aangeven, op je strepen staan: om welk reden kies je ervoor om iets tegen je zin in te doen? Wat zit daarachter? En als het gaat om verantwoordelijkheid nemen: doe jij dit in je leven? Laat je je leiden en overkomt alles je? Of ben je zelf de baas? Bepaal jij zelf de regels waar je naar leeft?

De training is bedoeld voor mensen die letterlijk en figuurlijk vastzitten in hun leven. Mensen die in beweging willen komen, maar niet weten hoe. Te vaag? Ok, let op:

• voor de perfectionisten, die zichzelf nooit goed genoeg vinden
• voor diegene die zichzelf altijd met anderen vergelijken
• voor diegene die een negatief zelfbeeld hebben of negatief over zichzelf praten
• voor diegene die niet goed in hun lijf zitten
• voor diegene die veel stress ervaren
• voor diegene die zich overspannen / gespannen zijn
• voor diegene die in een burn-out zitten
• voor diegene die niet weten wat ze willen
• voor diegene die al jaren alleen maar naar het hoofd luistert
• voor diegene die de verbinding met zijn lichaam mist.

Ik ben dolenthousiast over deze training en ik geloof oprecht dat ik je kan helpen. Maar ik kan me ook voorstellen dat het heel eng is. Het enige wat ik dan kan zeggen: ervaar het en je zal het effect heel snel merken.

Na deze training stonden deelnemers letterlijk rechter op. Een aantal waren overweldigd van het effect. “Ik heb voor het eerst in lange tijd aangeven dat iemand bij mij een grens over was gegaan. Ik ben zo trots op mezelf.” De training gaf iedereen inzicht in zijn gedrag: “Ik zie nu in hoe ik tegen mezelf praat en weet hoe ik mezelf een halt toe moet roepen.” Maar ook: “Ik zie nu in hoe ik altijd maar aan ieders verwachtingen wil voldoen en mijzelf daardoor compleet voorbij loop.”

“Ik heb in 4 weken tijd stappen gezet, die mij afgelopen jaren maar niet lukte.” Een deelnemer benoemde dat zij met de fysieke trainingen verder kwam dan haar met jaren therapie niet lukte.

Ben je naar aanleiding van bovenstaand verhaal nieuwsgierig geworden, heb je interesse of een vraag? Stuur mij dan eens een berichtje. Babbelen kan altijd.

De eerst volgende trainingen starten op:

Groep 2 training start 20 maart
Groep 3 training start in juni
Groep 4 training start in september

Eén van mijn grootste uitdagingen als ondernemer is het schuldgevoel. Het schuldgevoel als ik niets produceer of geen afspraak heb. Ik werk nu 3 jaar voor mezelf en nu (pas!) merk ik dat hier wat verandering in komt. Het schuldgevoel was steeds aanwezig en was gericht op iedereen dus maandag tot en met vrijdag een kantoorbaan had.

Ik werk al fulltime sinds mijn 21ste, begonnen als journalist bij (toen nog) WebRegio.nl. Daar werkte ik 5 dagen in de week van 9 – 17 uur. Ik had 2 mannen als leidinggevende. Leuke gasten waar je mee kon lachen en waar altijd flauwe opmerking vandaan kwamen. Als je 5 minuten te laat binnenkwam, hoorde je: “goedemiddag”.  Had je een vrije dag was het: “fijne vakantie.” 

Super onschuldig natuurlijk, maar ik kon dat slecht hebben. Daar ben ik een soort van gedrild dat je werkt als je aanwezig bent en dat dat toch echt van 9 – 17 is. 

Ik heb 14 jaar die mentaliteit gehad. En ik kan je zeggen: die schud ik niet makkelijk af. Even tussen de middag naar de supermarkt om boodschappen te doen? Wat zullen anderen wel niet denken! Ik hoor toch te werken op die tijd! Uitslapen op een dinsdag? Ben je mal! Ik liet mij niet tegenhouden door dit soort gedachten en ging wel naar de supermarkt (uitslapen gaat me nog even te ver…), maar het was niet van harte.

Als ik wel eens andere ondernemers spreek, vinden ze dat juist lekker. Je eigen uren bepalen. En bepalen dat je gewoon naar de supermarkt kan, of even naar het strand op donderdagmiddag. Ik vind het verschrikkelijk en voel me schuldig tegenover de hele wereld. Ik hoor iets nuttigs te doen en wandelen op het strand is niet nuttig …. Terwijl ik beter weet. Een onderneming bouw je op ook door ook te ontspannen, ruimte voor stilte, ruimte om te mijmeren. En dat doe ik ook. Ik luister niet naar die gedachte en weet ook dat het belangrijk is om die rust te nemen. Maar man. Dat kost mij wat. 

Waarom ik dan een onderneming heb? Omdat ik het verschil wil maken. De vrijheid dat ik zelf bepaal wat ik doe en geen verantwoording hoef af te leggen, vind ik heerlijk. Het feit dat ik zelf bepaal dat ik een krachtpatser-programma maak, dat ik er zelf voor kies om een opleiding te volgen, vind ik een genot. 

En hoe raak ik dat schuldgevoel kwijt? Tijd. En elke keer als die gedachte op duik, begroet ik hem. Hé daar is-ie weer! En dan leg ik even uit hoeveel uur ik al gedraaid heb deze week en dat een ritje naar de supermarkt echt niet het einde van mijn onderneming betekent. En ik kan je vertellen: ik word er steeds beter in. 

Zelf-vertrouwen is gebaseerd op zelf-acceptatie en je gevoel van zelf-effectiviteit. Je zelf-acceptatie is de waarde die jij jezelf geeft: hoe waardevol vind ik mij als persoon? Accepteer ik mezelf zoals ik ben, met alles wat ik ben. Met mijn krachten en mijn zwaktes. Bij zelf-effectiviteit gaat het erom in hoeverre jij de verantwoordelijkheid voor je eigen leven neemt. Overkomt alles je? Of ben je zelf de bestuurder van je eigen leven. 

Als deze pijlers stevig staan, heb je zelfvertrouwen. 

Ken je van die mensen die de omgeving en anderen overal de schuld van geven? Die in een slachtoffer rol leven, alles ligt aan de ander. “De presentatie ging niet goed, want de internetverbinding was slecht.”

“Hardlopen gaat niet, want het regent.”

“Gezond eten lukte niet, want ik was moe.” 

“Een boek uitlezen lukte niet, want de tv stond aan.”

Excuses. 

Excuses om je leven uit te stellen. Excuses om vooral maar geen verantwoordelijkheid te nemen. Is het niet het weer, is het wel de buurman of misschien stonden de sterren verkeerd. Klagen over je leidinggevende in plaats van te kijken hoe jij de situatie zelf kan veranderen. Klagen over die ene collega, maar zelf niet de verantwoordelijkheid nemen om de relatie te verbeteren. Klagen over je slechte conditie, maar vervolgens niets doen om fitter te worden. 

Iemand die wel zijn verantwoordelijkheid neemt en van wie de zelf-effectiviteit dus hoog is, noemen we ook wel pro-actief. Je kijkt wat je zelf in een situatie kan veranderen. Je kijkt hoe jij kan verbeteren. Je kijkt naar je eigen cirkel van invloed. Stephen Covey heeft hier in zijn boek over de 7 eigenschappen van effectief leiderschap een hoofdstuk aan besteed. Mensen die geen verantwoordelijkheid nemen, richten zich op de cirkel van betrokkenheid. En kijken vooral buiten zichzelf. Mensen die zich richten op hun cirkel van invloed kijken hoe zij, in de omstandigheden waar ze inzitten, er het meeste uit kunnen halen. 

Mensen die pro-actief zijn, zoeken naar een oplossing in plaats van dat ze alleen maar bezig zijn met het probleem. Mensen die pro-actief zijn bepalen zelf de weersomstandigheden in plaats van dat ze naar de regenbuien kijken en klagen dat ze nu niet naar buiten kunnen. Als je van jezelf wil bepalen hoe pro-actief je bent, kijk eens op welke cirkel jij je richt. Op die van invloed of die van betrokkenheid? Welke woorden gebruik je? Kijk je vooral naar de ander? 

In het krachtpatser-programma is dit een onderdeel van de training. Naast bewustwording van waar jij je op richt, ga je het ook fysiek ervaren. Hoe voelt het om zelf in een oefening de leiding te nemen. Hoe voelt het als een ander bepaalt wat je moet doen. Dit doen we door de bokshandschoenen aan te trekken en te sparren. Kan je de leiding nemen? Kan je bepalen wanneer iemand mag stoten en wanneer niet? Door zelf te ervaren hoe het is om de leiding te nemen, verantwoordelijkheid, kan je dit ook in het dagelijks leven toe passen. Het krachtpatser-programma is hierdoor zeer effectief in het vergroten van je zelfvertrouwen.